مدیریت سرورهای فیزیکی همیشه به حضور مدیر شبکه در دیتاسنتر نیاز ندارد و iLO امکان کنترل، مانیتورینگ و عیبیابی سرور را از راه دور فراهم میکند. کاربرد iLO در این شرایط به کنترلر مدیریتی اختصاصی و مستقل از سیستمعامل وابسته است؛ بنابراین خرابی سیستمعامل یا Bootloader مانع دسترسی مدیریتی نمیشود، مشروط بر اینکه برق و شبکه iLO برقرار باشد. این استقلال به کاهش Downtime (قطعی سرور) کمک میکند.
چرا iLO برای شرکتها و مدیران شبکه حیاتی است؟
در دیتاسنترها، دسترسی فیزیکی زمان و هزینه رفع خرابی را افزایش میدهد. iLO امکان واکنش سریع به خرابی سیستمعامل، توقف Boot و خطاهای سختافزاری را فراهم میکند و مدیر شبکه میتواند وضعیت سرور و رویدادهای مهم را از راه دور بررسی نماید. پایش دما، فنها و منابع تغذیه نیز شناسایی زودهنگام مشکلات را ممکن میکند و کاربرد iLO را در مدیریت پیشگیرانه سرورها پررنگتر میسازد.
نسخههای مختلف iLO بر اساس نسل سرور
iLO در نسلهای مختلف ProLiant توسعه پیدا کرده و امکانات مدیریتی و امنیتی آن افزایش یافته است.
|
نسل سرور |
نسخه iLO |
|
HPE ProLiant G2، G3، G4 و برخی G6 ها |
iLO |
|
HPE ProLiant G5 و G6 |
iLO 2 |
|
HPE ProLiant G7 |
iLO 3 |
|
HPE ProLiant G8 و G9 |
iLO 4 |
|
HPE ProLiant G10 |
iLO 5 |
|
HPE ProLiant G11 |
iLO 6 |
|
HPE ProLiant G12 |
iLO 7 |
جدول(1)
- iLO: نسخه ابتدایی، کنترل منبع تغذیه، مشاهده تجهیزات و دسترسی به کنسول را فراهم نمود و مدیریت مستقل سختافزار را پایهگذاری کرد.

تصویر(1)
- iLO 2: کنترل توان، کنسول، مدیریت چند کاربر و پیکربندی DHCP یا IP ثابت را توسعه داد.
- iLO 3: امنیت، عملکرد و مدیریت پیشرفته را با اسکریپتنویسی، گزارشگیری و مانیتورینگ گستردهتر بهبود داد.
- iLO 4: رابط کاربری، Remote Console، مدیریت توان و Virtual Media را بهبود داد و به کارگیری ISO برای نصب و بازیابی از راه دور را ممکن کرد.
- iLO 5: در ProLiant G10 امنیت و خودکارسازی را با HTML5 Remote Console، RESTful API و Redfish توسعه داد.
- iLO 6: امنیت، پردازش حسگرها، API و Automation را توسعه داد و برای محیطهای ترکیبی مناسبتر شد.
- iLO 7: در ProLiant G12 امنیت، اتوماسیون، مدیریت Lifecycle و پشتیبانی از محیطهای ترکیبی و Multi-Cloud را توسعه داد.
کاربرد iLO در سرورهای HP
کاربرد iLO فقط به روشن یا خاموش کردن سرور محدود نمیشود. این فناوری مجموعهای از ابزارهای مدیریتی و نظارتی را در اختیار مدیر شبکه قرار میدهد که بخش زیادی از چرخه مدیریت سختافزار، بازیابی سرویس و بررسی سلامت سرور را پوشش میدهند.

تصویر(2)
-
روشن و خاموش کردن سرور از راه دور: مدیر شبکه میتواند سرور راه دور را بدون دسترسی فیزیکی روشن یا خاموش کند و این قابلیت به سیستمعامل وابسته نیست.
-
ریاستارت کردن سرور از راه دور: iLO امکان Restart و Reset سختافزاری را فراهم میکند و در زمان پاسخگو نبودن سیستمعامل، واکنش سریعتر میشود.
-
مشاهده سرور بدون در نظر گرفتن وضعیت سیستمعامل: iLO امکان مشاهده صفحه Boot و تنظیمات سختافزار را پیش از اجرای سیستمعامل فراهم میکند. این دسترسی برای نصب و بازیابی حتی هنگام خرابی Bootloader حفظ میشود.
-
اندازهگیری و مدیریت توان مصرفی: مصرف انرژی از طریق iLO قابل بررسی است و Power Capping نیز برای مدیریت مصرف انرژی ارائه میشود. افزایش غیرعادی مصرف میتواند نشانه بار پردازشی زیاد یا مشکل خنکسازی باشد.
-
نصب نرمافزار، آپدیت Firmware و مدیریت مجازی: Virtual Media امکان Mount کردن ISO و رسانه مجازی را فراهم میکند و نصب سیستمعامل، بازیابی و برخی بروزرسانیهای Firmware را بدون حضور فیزیکی ممکن میسازد.
-
دسترسی به گزارشات و رویدادهای سرور: iLO رویدادهای CPU، RAM، Disk، RAID، فن، منبع تغذیه، دما و Boot را ثبت میکند و برخی ورودها و تغییرات مدیریتی نیز در لاگها ذخیره میشوند. مستقل بودن این گزارشها از سیستمعامل، بررسی خطا را حتی هنگام Boot نشدن سرور ممکن میکند.
روشهای دسترسی به iLO
برای اتصال به iLO چند روش وجود دارد و انتخاب روش مناسب به وضعیت سرور، مرحله راهاندازی و سطح دسترسی مدیر شبکه بستگی خواهد داشت.

تصویر(3)
- دسترسی از طریق مرورگر وب: با وارد کردن آی پی iLO درون مرورگر، داشبورد مدیریتی در دسترس قرار میگیرد و امکان مدیریت Power، Remote Console، Firmware و Virtual Media فراهم میشود. استفاده از HTTPS و احراز هویت مناسب نیز اهمیت دارد.
- دسترسی از طریق RBSU هنگام Boot: در زمان Boot میتوان IP، Gateway، DNS، نام کاربری و رمز عبور را تنظیم کرد. همچنین کلید F8 جهت ورود به تنظیمات iLO استفاده میشود و برای راهاندازی اولیه کاربرد دارد.
روشهای کانفیگ iLO
iLO از طریق Web Interface، RBSU و روشهای اسکریپتی پیکربندی میشود. رابط وب برای تعداد کم سرورها مناسب است و API و اسکریپت جهت مدیریت گروهی کاربرد دارند. کاربرد iLO در مدیریت تعداد زیادی سرور، میتواند زمان انجام تنظیمات تکراری را کاهش دهد. 2 روش کانفیگ iLO به صورت زیر است:
- پیکربندی مبتنی بر مرورگر: پس از تنظیم شبکه، کاربران، Remote Console، Virtual Media، امنیت و مانیتورینگ توسط رابط کاربری تحت وب قابل مدیریت هستند.
- دسترسی به iLO RBSU هنگام Self-Test: در مرحله Boot میتوان تنظیمات پایه شبکه و برخی گزینههای منبع تغذیه را از محیط سختافزاری تغییر داد و این روش زمانی مفید است که رابط کاربری تحت وب در دسترس نباشد.
- پیکربندی اسکریپت از راه دور: اسکریپت و API، مدیریت گروهی، استانداردسازی تنظیمات و اجرای عملیات تکراری را سادهتر میکنند.
- پیکربندی دستی اتصال شبکه: برای دسترسی مستقیم، IP، Gateway، Subnet Mask و DNS باید مشخص شوند. اتصال از طریق IP ثابت یا DHCP انجام میشود و IP ثابت معمولاً دسترسی پایدارتر ایجاد میکند.
کاربرد iLO در تنظیم IP
تنظیم IP برای دسترسی به رابط کاربری تحت وب و Remote Console ضروری است. IP را میتوان هنگام Boot یا از طریق رابط کاربری تحت وب تنظیم نمود و از DHCP یا IP ثابت استفاده کرد. پورت شبکه اختصاصی مسیر مستقلی برای ترافیک مدیریتی ایجاد میکند.

تصویر(4)
نحوه مدیریت کاربران برای دسترسی به iLO
سطح دسترسی کاربران باید بر اساس وظایف تعیین شود و هر حساب فقط مجوزهای موردنیاز را دریافت کند. این مجوزها میتوانند شامل مدیریت حسابها، Remote Console، Virtual Power، Reset و Virtual Media باشند و رعایت قانون "حداقل دسترسی" امنیت را افزایش میدهد.
- تغییر رمز عبور: رمزهای پیشفرض باید پس از راهاندازی تغییر کنند. استفاده از رمزهای قوی و سیاست مناسب تغییر دوره ای رمز عبور، خطر دسترسی غیرمجاز را کاهش میدهد.
- حذف کاربر: حسابهای قدیمی و بلااستفاده باید حذف یا غیرفعال شوند تا سطح حمله کاهش پیدا کند.
- ایجاد و مدیریت کاربران از طریق رابط وب در iLO: رابط وب امکان ایجاد حساب و تعیین مجوزهای آن را فراهم میکند و دسترسی به Remote Console، Virtual Media و Power بر اساس وظیفه کاربر تعیین میشود.
بررسی وضعیت منابع سرور از طریق iLO
وضعیت CPU، Memory، Storage، دما، Fan و Power بدون ورود به سیستمعامل قابل مشاهده است و برای ارزیابی سلامت سرور استفاده میشود. این قابلیت یکی از بخشهای مهم کاربرد iLO در پایش مستمر سختافزار محسوب میگردد.
- Summary: بخش Summary نمای کلی وضعیت زیرسیستمهای اصلی سرور را نمایش میدهد و برای بررسی اولیه سلامت تجهیزات استفاده میشود.
- Temperatures: حسگرهای دمایی نقاط مختلف سرور را پایش میکنند و افزایش دما میتواند نشانه مشکل جریان هوا، خرابی Fan یا بار پردازشی غیرعادی باشد.
- Processors: بخش Processor اطلاعات پردازندههای نصبشده و وضعیت آنها را نمایش میدهد و برای بررسی وضعیت CPU کاربرد دارد.
- Memory: وضعیت ماژولهای RAM و خطاهای حافظه از طریق iLO قابل مشاهده است و تشخیص زودهنگام این خطاها به افزایش پایداری کمک میکند.
عیبیابی سرور از طریق iLO
iLO با ارائه سنسورها، گزارشها و وضعیت زیرسیستمها، تشخیص بسیاری از مشکلات سختافزاری را بدون حضور در دیتاسنتر ممکن میکند و مدت زمان عیبیابی را کاهش میدهد. در چنین شرایطی، کاربرد iLO برای مدیر شبکه این است که پیش از مراجعه فیزیکی، اطلاعات لازم برای شناسایی مشکل را جمعآوری کند.
-
نحوه تشخیص خرابی فن از طریق iLO: وضعیت و سرعت فن ها در Power & Thermal قابل بررسی است و خطاهای ثبتشده و دمای نقاط مختلف به تشخیص خرابی فن یا مشکل جریان هوا کمک میکنند.
-
بررسی خرابی فضای ذخیره سازی: وضعیت دیسکها و تجهیزات ذخیرهسازی از بخش Storage بررسی میشود و شناسایی زودهنگام هشدارها، فرصت بررسی یا تعویض قطعه را فراهم میکند.
-
تشخیص خرابی و اشکال رم در سرور با کمک iLO: وضعیت RAM، خطاهای ECC و هشدارهای حافظه قابل مشاهده هستند. افزایش خطاهای یک DIMM میتواند ضرورت بررسی یا تعویض آن را نشان دهد.
-
تشخیص خرابی پاور در سرور: وضعیت منبع تغذیه و قطع ورودی برق در داشبورد و گزارشها ثبت میشود و بررسی آن در کنار دما و فن به ارزیابی سلامت سرور کمک میکند.

تصویر(5)
iLO را چگونه باید ریست کرد؟
ریست کنترلر iLO با Reboot سیستمعامل یکسان نیست و برای رفع برخی مشکلات رابط مدیریتی استفاده میشود. بخش Diagnostics امکان اجرای ریست و مشاهده نتایج Self-Test را فراهم میکند و ابزارهای تشخیصی دیگری نیز ممکن است ارائه شوند.
امنیت iLO
iLO دسترسی گستردهای به سختافزار داشته و از این رو امنیت آن اهمیت بالایی دارد. بر اساس مقاله منبع، HTTPS، TLS، احراز هویت چندمرحلهای و کنترل نقشها از امکانات امنیتی هستند. تغییر رمزهای پیشفرض، محدودسازی دسترسی شبکه، استفاده از شبکه مدیریتی اختصاصی و بررسی لاگهای ورود نیز ضروری است. رابط مدیریتی نباید بدون لایههای امنیتی مناسب مستقیماً در اینترنت منتشر شود و قابلیتهایی مانند Firmware Signing و Certificate-Based Authentication برای افزایش امنیت iLO و همچنین کاهش خطر دستکاری و دسترسی غیرمجاز طراحی شدهاند. کاربرد iLO در مدیریت از راه دور، می تواند موجب جلوگیری از افزایش غیرضروری سطح ریسک امنیتی انجام شود.
جمعبندی
iLO مدیریت سرور را از سیستمعامل مستقل میکند و کنترل منبع تغذیه، Remote Console، مانیتورینگ سختافزار، Virtual Media، بررسی لاگها و عیبیابی از راه دور را ممکن میسازد. تنظیم IP، تغییر رمزهای پیشفرض، محدودسازی مجوز کاربران، ارتباطات رمزنگاریشده و بررسی لاگها نیز باید رعایت شوند. نهایتا، کاربرد iLO در مدیریت، پایش و عیبیابی سرورها میتواند وابستگی به دسترسی فیزیکی را کاهش داده و مدیریت زیرساخت را سریعتر و منظمتر کند.