در زیرساختهای مدرن فناوری اطلاعات، سازمانها معمولاً از مجموعهای متنوع از ابزارها و سامانهها استفاده میکنند؛ ابزارهایی که از سیستمهای مدیریت محتوا (CMS) و فروشگاههای آنلاین آغاز شده و تا پلتفرمهای مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) و نرمافزارهای حسابداری گسترش مییابند. در چنین محیطی، یکی از چالشهای اساسی، حفظ هماهنگی و همگامسازی (Synchronization) دادهها میان این سامانههای پراکنده است؛ سامانههایی که اغلب بهصورت جزایر اطلاعاتی مستقل عمل میکنند.
