خطای 403 چیست و چگونه می‌توان آن را رفع کرد؟

ارور 403 زمانی نمایش داده می‌شود که سرور درخواست کاربر را دریافت نماید اما اجازه دسترسی به صفحه یا منبع موردنظر را صادر نکند. منبع ممکن است روی سرور وجود داشته باشد اما محدودیت امنیتی، مجوز نادرست یا قانون دسترسی مانع نمایش آن شود. بنابراین، تفاوت 403 با 404 در سطح دسترسی به منبع قرار می‌گیرد و نوع بررسی فنی را نیز مشخص می‌کند.

چه عواملی موجب بروز ارور 403 می‌شوند؟

خطای 403 معمولاً توسط تنظیمات دسترسی، پیکربندی سرور، قوانین امنیتی یا مشکلات نرم‌افزاری ایجاد می‌شود. برای تشخیص آن، ابتدا مسدود شدن IP کاربر باید بررسی گردد؛ زیرا سایت یا فایروال ممکن است IP یا رنج مشخصی را مسدود کند و حتی یک IP معتبر را به‌اشتباه مشکوک تشخیص دهد. آزمایش با اینترنت دیگر می‌تواند نقش IP را مشخص کند.

تنظیمات نادرست سطح دسترسی (Permission) فایل‌ها و پوشه‌ها نیز از دلایل رایج محسوب می‌شود. Permission سطح مشاهده، اجرا یا تغییر فایل‌ها را تعیین می‌کند و مجوز بیش از حد محدودکننده می‌تواند دسترسی وب‌سرور را متوقف نماید. بررسی و اصلاح سطوح دسترسی باید مطابق تنظیمات سرور انجام شود.

تصویر(1)

وجود خطا در فایل htaccess نیز اهمیت دارد. این فایل در Apache برای کنترل دسترسی، مسیرها، ریدایرکت‌ها و قوانین امنیتی استفاده می‌شود و دستورات اشتباه می‌توانند درخواست را رد کنند. در وردپرس، پیوندهای یکتا نیز به آن وابسته هستند.

نبود فایل پیش‌فرض سایت ممکن است پس از انتقال یا تغییر ساختار فایل‌ها رخ دهد. وب‌سرور معمولاً فایل‌هایی مانند index.php یا index.html را برای صفحه اصلی بررسی می‌کند و نبود یا تغییر نادرست آن‌ها می‌تواند به 403 منجر شود.

افزونه‌ها یا قالب‌های ناسازگار در وردپرس نیز ممکن است درخواست‌های عادی را مسدود کنند. غیرفعال کردن موقت افزونه‌ها می‌تواند عامل مشکل را مشخص کند و افزونه باید اصلاح یا جایگزین شود.

قوانین امنیتی سرور یا فایروال برای جلوگیری از درخواست‌های مشکوک فعال می‌شوند اما گاهی درخواست عادی را نیز اشتباها مسدود می کنند. بررسی گزارش‌های فایروال و WAF می‌تواند قانونی که محدودیت ایجاد کرده را مشخص کند.

آلودگی سایت به بدافزار نیز باید در نظر گرفته شود. بدافزار ممکن است Permission یا فایل htaccess را تغییر دهد و قوانین مسدودکننده ایجاد کند. در این شرایط، اسکن امنیتی و پاک‌سازی کنترل‌شده باید انجام شود. فایل‌های مشکوک نباید بدون بررسی حذف شوند.

کش مرورگر یا CDN نیز ممکن است نسخه قدیمی خطا را حفظ کند. پاک کردن کش و کوکی‌ها، پاک‌سازی CDN و آزمایش سایت در مرورگر دیگر می‌تواند مشخص نماید که خطا از داده‌های ذخیره‌شده ناشی می‌شود یا دلیل دیگری دارد.

خطای 403 چگونه نمایش داده می‌شود؟

پیغام خطای 403 با توجه به نوع وب‌سرور متفاوت نمایش داده می‌شود، اما مفهوم آن یکسان باقی می‌ماند و به رد شدن دسترسی اشاره می‌کند. پیام‌هایی مانند «403 Forbidden»، «403 Access is denied»، «You don’t have permission to access this resource» و «HTTP Error 403 – Forbidden» از نمونه‌های رایج محسوب می‌شوند. تفاوت ظاهری این پیام‌ها بیشتر به نرم‌افزار و تنظیمات سرور مربوط می‌شود.

تصویر(2)

روش‌های رفع ارور 403 در اندروید

در اندروید، ارور 403 ممکن است هنگام استفاده از مرورگر یا سرویس‌های آنلاین دیده شود. در این صورت، کش، داده‌های موقت و اتصال شبکه باید بررسی شوند.

از طریق تنظیمات وارد بخش برنامه‌ها و Storage برنامه موردنظر شده و Cache را پاک کنید. سپس لازم است تا دستگاه ریستارت و صفحه موردنظر بررسی شود. پاک کردن کش و راه‌اندازی مجدد از اقدامات اولیه محسوب می‌شوند. مسیر تنظیمات در دستگاه های مختلف ممکن است متفاوت باشد اما بخش برنامه‌ها مسیر اصلی بررسی مشکل خواهد بود.

راهکارهای رفع خطای 403 در کروم

برای رفع خطای 403 در Chrome، کش، کوکی‌ها، افزونه‌ها و تنظیمات شبکه باید بررسی شوند. آزمایش صفحه در حالت ناشناس یا مرورگر دیگر می‌تواند مشخص کند که مشکل از محیط کاربر ایجاد شده است یا از سایت و سرور سرچشمه می‌گیرد.

• بررسی ارور 403 با حالت ناشناس (Incognito): در این حالت داده‌های کش شده مرورگر کمتر استفاده می‌شوند. در Chrome می توانید گزینه New Incognito Window را از منوی آن انتخاب نموده و آدرس موردنظر را وارد کنید. اگر صفحه باز شد، کش، کوکی‌ها یا افزونه‌ها باید بررسی شوند.
• غیرفعال کردن افزونه‌های Chrome: افزونه‌های امنیتی، مسدودکننده تبلیغات و ابزارهای تغییردهنده درخواست های مرورگر، می‌توانند دسترسی را محدود نمایند. افزونه‌ها را از بخش Extensions موقتاً غیرفعال و صفحه را آزمایش کنید. در صورت رفع خطا، می توانید افزونه مشکل‌ساز را شناسایی و جایگزین نمایید.

تصویر(3)

روش‌های تخصصی رفع خطای 403 در سایت

اگر بازدیدکنندگان سایت با ارور 403 روبرو شوند، بررسی فایل‌ها، سطوح دسترسی، پیکربندی سرور، DNS و امنیت سایت باید مرحله‌به‌مرحله انجام شود.

۱. فایل htaccess. را بررسی کنید: قبل هر تغییر باید از فایل htaccess نسخه پشتیبان تهیه شود. سپس فایل را از طریق کنترل‌پنل هاست بررسی نمایید و در صورت مخفی بودن، نمایش فایل‌های پنهان را فعال کنید. تغییر نام موقت و آزمایش سایت می‌تواند مشخص کند که خطا از این فایل است یا خیر و در صورت تأیید، تنظیمات آن باید اصلاح شوند.

۲. سطح دسترسی فایل ها و دایرکتوری‌ها را ریست کنید: Permission فایل‌ها و پوشه‌ها باید کنترل شود. در بسیاری از سرورهای لینوکسی، 755 برای پوشه‌ها و 644 جهت فایل‌ها استفاده می‌گردد. اصلاح این مقادیر از طریق FTP یا مدیریت فایل هاست قابل انجام است.

۳. افزونه‌های وردپرس را غیرفعال کنید: می توانید از مسیر wp-content/plugins، نام پوشه plugins را موقتاً تغییر دهید تا افزونه‌ها غیرفعال شوند. اگر خطا برطرف شد، پوشه را به حالت اولیه بازگردانید و افزونه‌ها را یک به یک غیرفعال فعال کنید تا عامل مشکل مشخص گردد. سپس باید افزونه ناسازگار اصلاح، بروزرسانی یا جایگزین شود.

۴. یک فایل Index جدید ایجاد کنید: وجود index.php یا index.html در ریشه سایت باید بررسی شود. در صورت حذف یا تغییر نام فایل اصلی، وب‌سرور ممکن است صفحه را تشخیص نداده و 403 نمایش دهد. ایجاد فایل Index مناسب یا تنظیم ریدایرکت صحیح می‌تواند مسیر صفحه اصلی را مشخص کند.

5. نام و IP دامنه را بررسی کنید: رکوردهای DNS، به‌ویژه A، باید بررسی شوند تا دامنه به IP صحیح سرور اشاره کند. اگر IP سرور دیگری برای رکوردها تنظیم شده، ممکن است در سرور موردنظر ارور 403 وجود داشته باشد و در خروجی نمایش داده شود. این مشکل پس از انتقال سایت یا تغییر هاست رخ می‌دهد و اصلاح رکوردهای DNS می‌تواند درخواست‌ها را به سرور درست هدایت کند.

6. یک اسکن کامل برای شناسایی بدافزارها انجام دهید: اگر بررسی Permission، htaccess و تنظیمات سرور نتیجه ندهد، اسکن امنیتی باید انجام شود. فایل‌های مشکوک باید پیش از حذف بررسی گردند و پس از تهیه نسخه پشتیبان، پاک‌سازی کنترل‌شده صورت گیرد تا اجزای سالم سایت حذف نشوند.

7. تاریخچه یا کش وب‌سایت را پاک کنید: کش مرورگر یا CDN ممکن است نسخه قدیمی 403 را نمایش دهند. کش و کوکی‌ها باید پاک شوند و در صورت استفاده از CDN، کش آن نیز باید پاکسازی شود. آزمایش سایت در حالت ناشناس یا مرورگر دیگر می‌تواند نقش کش را مشخص کند.

تصویر(4)

8. از ابزارهای بررسی خطاهای سایت استفاده کنید: ابزارهای تحلیل فنی می‌توانند صفحات دارای ارور 403 و مشکلات دسترسی را شناسایی کنند. این ابزارها عیب‌یابی سایت‌های بزرگ را آسان‌تر کرده و محل مشکل را مشخص می‌نمایند.

9. یک سرویس هاستینگ با پشتیبانی مناسب انتخاب کنید: بخشی از خطاهای 403 به تنظیمات سرور و مشکلات زیرساختی مربوط می‌شوند. پشتیبانی فنی هاست می‌تواند قوانین امنیتی و پیکربندی را بررسی کند. نگهداری منظم نیز احتمال تکرار اختلال را کاهش می‌دهد.

تفاوت ارور 403 و ارور 404 در چیست؟

403 و 404 هر دو کد وضعیت HTTP هستند اما مفهوم متفاوتی دارند. در ارور 403 منبع معمولاً وجود دارد اما دسترسی به آن رد می‌گردد؛ در 404 منبع درون مسیر درخواست شده پیدا نمی‌شود یا دیگر وجود ندارد. بنابراین، در 403 مجوزها، امنیت، htaccess و DNS و در 404، URL، مسیر صفحه و ریدایرکت‌ها بررسی می‌گردند. شناخت این تفاوت، مسیر عیب‌یابی را مشخص می‌کند.

جمع‌بندی

ارور 403 نشان می‌دهد که سرور درخواست را دریافت کرده اما اجازه دسترسی به منبع را صادر نکرده است. علت‌ها شامل IP مسدودشده، Permission نادرست، htaccess، فایل Index، افزونه ناسازگار، فایروال، بدافزار، DNS و کش قدیمی می‌شوند.

برای رفع خطا، علت باید مرحله‌به‌مرحله بررسی گردد و از تغییرات غیرضروری جلوگیری شود. کنترل مجوزها، فایل‌های پیکربندی، افزونه‌ها، مالکیت فایل‌ها، DNS، کش و وضعیت امنیتی سایت می‌تواند مشکل را برطرف کند. اگر منشأ خطا به زیرساخت سرور مربوط باشد، بررسی تخصصی باید توسط مدیر سرور یا پشتیبانی هاست انجام شود.